Kandelaar in tijden van Corona Kandelaar in tijden van Corona
Wat een wonderlijke tijden beleven we op het moment. Zondag gingen de kerkdiensten alleen online door. Maandag sprak minister-president Rutte het land toe, met een moeilijke boodschap. Dinsdag merkten veel gezinnen met nu-niet-schoolgaande kinderen dat het zo makkelijk niet is, om thuis te doen wat juffen en meesters normaal op school doen. En vandaag (woensdag 18 maart) is een Dag van Nationaal Gebed: ‘Om ongerustheid aan God over te geven, om anderen te zegenen en om God te vragen zijn bedoelingen te laten zien in moeilijke omstandigheden’. 

Ik had een oude zuster van ons aan de telefoon. Ze ligt in het ziekenhuis, wachtend op een operatie. Vanwege de Corona-perikelen mag er niemand bij haar op bezoek komen en moet ze op haar kamer blijven. Tekenend voor wat veel oudere mensen nu ervaren. Het is nodig, vanwege hun kwetsbaarheid. Maar wat verdrietig, want een mens heeft ook gevoel.

In eerste instantie tot 6 april geldt een situatie waarin scholen gesloten zijn en waarin bijeenkomsten van meer dan 100 mensen geen doorgang kunnen vinden. Wat doe je wel? Wat doe je niet? Kinderfeestjes worden afgezegd. Maar kinderen spelen wel met elkaar buiten. Mits ze gezond zijn. Het is verstandig om kerkelijke bijeenkomsten tijdelijk te stoppen. De samenkomsten op zondagochtend in de Kandelaar gaan online door. Afgelopen zondagmiddag was eenmalig. De predikanten die de drie komende weken zouden voorgaan, zijn afgezegd.

Voor kleine groepen, jeugdverenigingen en commissies geldt nu ook: blijf thuis. Je kunt de grafiekjes op internet vinden: het is nu zaak de piek van besmettingen zo vlak mogelijk te houden (Washington Post / Professor Ian Donald). Velen van ons zullen het virus krijgen. Verreweg de meesten gelukkig in milde vorm. Maar het is niet de bedoeling om dat op te zoeken.

Ik zag dat de commissie kerkdiensten al via een groepsgesprek met beeld en geluid vergaderd hadden. Klasse! Als na 6 april alles weer wordt opgestart, zal er veel anders verlopen dan we gewend zijn. Zo kan de talstellingsvergadering van de kerkenraad (de vergadering waarin nieuwe ouderlingen en diakenen ter verkiezing of benoeming aan de gemeente worden voorgesteld) niet doorgaan, want die stond gepland voor 1 april. Daarmee verschuift de datum van verkiezing en dus van bevestiging ook. De gemeentevergadering over het avondmaal die gepland stond in mei, tillen we over de zomervakantie heen. De gemeentevergadering over de aanpak van het kerkgebouw staat nu gepland op de datum waarop we de gemeentevergadering over het avondmaal gepland hadden (dinsdag 19 mei).

We hebben een bijzonder sterke kerkelijke structuur: het lichaam van Christus. In de allereerste plaats zijn we allemaal aan elkaar gegeven om voor elkaar te zorgen. En dat gebeurt op veel verschillende en hartverwarmende manieren. Hoe ouder de ander is, hoe belangrijker om tijdelijk fysiek op afstand te blijven. Maar de Geest doorbreekt de grenzen die door mensen zijn gemaakt – in dit geval goede, wijze, verstandige grenzen. Bel veel. In neoliberaal Nederlands: let een beetje op elkaar. In Jezus’ woorden: heb elkaar lief. Sectiecoördinatoren, diakenen, ouderlingen en predikanten nemen daarin het voortouw. Wat Paulus in Kolossenzen 2:5 schrijft, klinkt nu verrassend actueel: ‘Want hoewel ik lijfelijk niet aanwezig ben, ben ik in de geest wel bij u, en ik zie met vreugde hoe hecht u met elkaar verbonden bent en hoe onwrikbaar uw geloof in Christus is.’

Zo is deze periode van Corona een bijzondere periode. Naast al het kwade van mensen die sterven, anderen die heel ernstig ziek zijn, een samenleving die piepend en krakend tot stilstand komt, is er veel goeds. Daarin zie ik de hand van onze Heer: hij laat het kwade meewerken ten goede. Paulus zegt dat God dat doet voor hen die volgens zijn voornemen geroepen zijn. Maar royaal als hij is, geldt dat ook breder. Hoe bijzonder is het dat 85.000 mensen in Iran vrijgelaten zijn, onder wie ongetwijfeld veel van onze medegelovigen. Welke ongekende vormen van solidariteit en creativiteit worden er deze dagen aangeboord. Hoe goed is het voor het klimaat, dat de wegen leger zijn en het aantal vliegtuigstrepen in de lucht aanzienlijk minder is. Elk nadeel hep se voordeel, zou Cruijff hebben gezegd.

Vanavond (woensdagavond) en de komende woensdagen worden de klokken van veel kerkgebouwen geluid. Ook de klok van de Kandelaar.
Waarom doen we dat?
  • Als teken van hoop en troost voor alle mensen: dat we samen denken aan en bidden voor alle mensen die ziek zijn of alleen thuis zitten.
  • Als signaal dat we samen respect hebben voor al die hulpverleners die zich dag aan dag inzetten voor de gezondheid van medemensen.
  • Wie thuis is en de klokken hoort luiden kan een kaars voor het raam of een lantaarn voor de deur zetten, als teken van verbondenheid met elkaar.
Als er belangrijk nieuws is, dan zullen we dat langs dit kanaal doen, de site van onze gemeente. Denk alsjeblieft mee, bid bovenal mee. Om gezondheid, om wijsheid, om verbondenheid, om hernieuwd geloof in Jezus Christus in ons land. En tot slot: schroom niet om hulp te vragen, als je die nodig hebt. Het is een teken van Gods kracht, die zichtbaar wordt in zwakheid. En een ander helpen is een groot voorrecht.
 
terug